เศร้า......เจ็บที่สุด......อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ทั้งๆที่รู้จักกับคนที่เล่นเอ็มด้วยกันมาก็เยอะ
แต่..ไม่เข้าใจว่า "ทำไมต้องแคร์คนคนนี้ด้วย?"
เจ็บกับคนนี้ เป็นร้อยรอบแล้วมั้ง
ตั้งแต่แรกๆที่รู้จักกันแล้ว

คำพูดที่เสียดแทงจิตใจ
ความจริง มันไม่น่าจะคิดอะไรนะ เพราะไม่ได้สนิทอะไรกัน
แต่ไหง มันจะร้องไห้ทุกทีที่โดนว่า ก็ไม่รู้
เราเจ็บ แต่เขาจะรู้ไหมว่า "เราเจ็บ"
เป็นยังงี้แค่กับคนคนนี้เท่านั้น

แต่เพราะว่า "รัก" นะ ถึงได้ยอมโดนว่าขนาดนี้
เหมือนคนบ้าเลยว่ะ เจ็บแล้วยังจะรักเขาอยู่

....เขาเองก็แปลก ไม่อยากให้รัก ไม่อยากให้แคร์ ไม่อยากให้ห่วง
แล้วจะให้ทำยังไง?? พูดกันไปก็มีแต่จะพาลทะเลาะกัน
เราน่ะไม่เคยเข้าใจเขาหรอก
ชอบคิดเองเออเองว่า คงรู้สึกเหมือนกัน
คนที่เป็นเพื่อนกัน มันน่าจะรู้สึกดีๆให้กะนนี่หนา...
แต่เขาไม่ใช่!! เหมือนจะไม่ไว้ใจกันยังไงก็ไม่รู้

ถึงเขาจะบอกว่า ไม่ชอบพูด..ชอบแสดงออกมากกว่า
แต่การแสดงออกกับคนที่อยู่ไกลกัน มันมองไม่เห็นหรอก....
มันมีทางเดียวที่จะเข้าใจกัน ก็คือ...การพูด

....เขาบอกให้ใช้ใจมอง (มองยังไง? ทำไม่เป็น)
เพราะเขายังใช้ใจมองดูเรา
เหอ...เหอ..ฟังแล้วตลกดี
แต่มันก็น่าลองทำดู อย่างน้อยๆ
เราก็อาจจะเข้าใจเขาบ้าง สักวันหนึ่งน่ะนะ......

ถึงตอนนี้ จะคุยกันแบบดีๆแล้ว
แต่ความเป็นจริงแล้ว มันก้ยังมีสิ่งที่คาใจอยู่นะ
..มัน...อธิบายไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มจากไหนก่อน
ถ้าให้พูดที ก็คงยาวเป็นวา
ยิ่งพูด...ยิ่งคิด.....ก็ยิ่งเจ็บ

เจ็บเอง.....ฮ่าฮ่าฮ่า....
บ้าเอง....ฮิ้ววววววววววว

เมื่อคืนสนุกดีหง่ะ นั่งดูหนัง เรื่องอะไรก็ไม่รู้ จำไม่ได้

เราว่า มันก็ใช้ได้นะ แต่เป็นหนังเกรดบีน่ะ ตื่นเต้นดี

นานแล้วที่ไม่ได้นั่งดูหนังเป็นเรื่องเป็นราว ครั้งล่าสุดที่ได้ดูหนังในโรงนะ

ก็เรื่อง Spiderman นานพอสมควร ก็มันไม่มีเพื่อนไปดูด้วยง่ะ

เพื่อนๆเล่นมีครอบครัวกันไปหมด

ไอ่เราก็เลยนั่งห่อเหี่ยวอยู่คนเดียว (โดนเพื่อนทิ้ง T^T)

งือออออ เศร้า....อยากมีคนอยู่ข้างๆบ้างจังเว้ย

เนื้อคู่เนี่ย! เมื่อไหร่จะออกซะทีว่ะ ชักช้านะ เดี๋ยวแม่บัดฆ่าทิ้งหมดเลย!

เฮ้อ.....ไม่เคยคิดขออะไรมากมายเลยนะ เราเนี่ย

ถ้ามีพรอยู่ 3 ข้อนะ เราจะเลือกใช้แค่ข้อเดียวเอง

จะขอ ขอให้ได้มาสด้า! ขอแค่ข้อเดียว แล้วก็ไม่ขออะไรเลย

จริงจริ๊งนะ ไม่ได้โลภเลยน้า.... อยากได้แค่มาสด้าเท่านั้นเอง 5555+

((อุบาวท์ว่ะ นังนี่ อันนี้ เขาเรียกว่าโลภแล้ว)) - _-"

อืม....พูดถึงบล๊อคนะ เราโคตรชอบบล็อคของนัตเลยง่ะ

อ่านมาตั้งแต่แรกๆที่เริ่มชอบมาสด้าเลยนะ แรกๆอ่าน ก็ยังเฉยๆ

ยิ่งอ่านก็ยิ่งติด เหมือนติดยาประมาณเนี่ย (ลงแดงทันทีที่ไม่ได้อ่าน)

แบบว่า..อย่างน้อยๆ เราก็ได้รู้จักมาสด้าเพิ่มมากขึ้นจากน้องเขา

แล้วก็ได้เห็นภาพของน้องที่เราไม่เคยได้เห็นมาก่อนด้วย

ที่สำคัญ! ชอบวิธีการเล่าเรื่องของน้องเขาง่ะ ฮาดี ชอบมากๆ

บทจะหวานซึ้งก็หวานซึ้งได้จับใจ อย่างเรื่องของนิโนะเงี้ย ประทับใจเจ๊มาก ^__^

บทจะตลก ก็เล่นเอาซะ ไอ่เจ๊คนนี้ฮาแตก อยู่หน้าคอมฯ

อีกอย่างนัตน่ะ ทำให้ไอ่เราเกิดอารมณ์หวั่นไหว ต่อคิตายาม่า

โอ้ววววววว ~0( *3*)~0

เป็นเบลาเบล่าไปเลย ตอนแรกยังงงว่า นัตชอบไปได้ไงวะ

หน้าก็Normalม๊ากกกกกกกก

แต่พอมาบ่อยๆ โอ้ววววว ความเจิดจ้าของคิตะคุง ก็มาเสียดแทงเข้าที่หัวใจ

กลายเป็นชอบคิตะคุงไปด้วยเลย อันนี้ต้องยกความดีความชอบให้นัตเลย

เพราะเป็นคนจุดประกายความสวยงามให้หัวใจเรา

มันมีแต่ดอกไม้ผลิบาน ลั่นล้าๆๆๆอย่างมีความสุข

>> ประทานโทษฮับ ขอจบเพียงเท่านี้แล้วกัน แบบว่า ขอไปบ้าก่อนเด้อ!

โย่วววว์ ไม่รู้จะว่าไงดี เหอะๆๆๆ พอดีเป็นพวกชอบหาเหาใส่หัว

มีบล็อคแล้ว แต่ก็ยังกระแดะหาที่ลงไดอันใหม่อีก เหมือนจะว่างจัด

แต่ก็เปล่าเลย แทบจะไม่มีเวลาเล้ย สอบก็จะสอบ เรียนก็ยังต้องเรียน ทำงานก็ต้องทำงาน

บวกกับความขี้เกียจที่มันฝังลึกอยู่ในร่างกาย เลยยิ่งทำให้เหมือนอะไรๆก็ดูเหมือนว่างจัด

ทั้งที่มีอะไรหลายๆอย่างต้องทำ แต่ทำไงได้ คนมันขี้เกียจ!!! (โดยสันดาน)

จะสอบแล้วแท้ๆ แต่ก็ดันไม่มีความกระตือรือร้นในการอ่านหนังสือเลย

แล้วมันจะสอบได้มั้ยเนี่ย ศัทพ์ก็ยังจำไม่ได้ อะไรๆในหัวสมองก็แทบไม่มี

โล่งเหมือนกล่องเปล่า ว่างงงงง ไร้ความทรงจำอย่างแรง

แต่ถ้าสอบไม่ได้ ก็ซวยไป โดนงดการไปญี่ปุ่นแน่ๆเลย

งือ...งี้ต้องพยายามซะหน่อย ต้องเลิกเล่นเอ็มก่อนเป็นอันดับแรก

แล้วเวลาอันมีค่าก็จะกลับมา

มาสด้าจ๋า...มาเป็นแหล่งพลังให้หน่อยนะ

จะได้มีกำลังใจอ่านหนังสือ

edit @ 2005/10/20 11:56:52